กาน้ำส อนใจ เมื่อเข้าใจ ก็สง บเมื่อนั้น (ให้ข้อคิดดีม าก)

กาน้ำสอนใจ เมื่อเข้าใจ ก็สงบเมื่อนั้น (ให้ข้อคิดดีมาก)

ณ บ้านแห่งหนึ่งนั้น มีกาน้ำชาอันสูงค่า ซึ่งเป็นกาน้ำที่ปั้นมาจากดินชนิดพิเศ ษสุดๆ

และเจ้าของกานั้น ได้วางไว้ที่หัวเตียงอย่ างทะนุถนอม จนมีอยู่คืนหนึ่งด้วยความที่

เขาเองก็ไม่ได้ ร ะ มั ด ร ะ วั ง มือของเขาเลยปัดไปปัดโดนฝากาน้ำ จนกาน้ำกระเด็ น

ออกไปข้างนอกหน้าต่าง พอเขาตื่นมาตอนเช้า.. ก้าวเท้าลงจากเตียง เขาเห็นฝากาน้ำ

หล่นไปอยู่บนรองเท้านุ่นข้างๆเตียง และมันไม่ได้มีอะไรแ ต กหัก หรือเ สี ยหายเลย

แต่เขาดันขว้างกาน้ำชาทิ้งไปแล้ว จะทำยังไงดีล่ะ พอยิ่งคิด ก็ยิ่ง เจ็ บ ใจไปกันใหญ่

เลย ก ร ะ ทื บ ฝากาจนมัน แ ต กละเอียด พอตอนสายๆ เขาก็เดินออกไปข้างนอกบ้าน

ปรากฏว่า… ดันไปเจอกาน้ำชาที่เขาขว้างออกไปเมื่อคืนนั้น คาอยู่บนต้นไม้ โดยที่ไม่มี

อะไรเสี ยห าย หรือแ ต กหั กแม้แต่น้อยเช่นเดียวกัน…

นิทานเรื่องนี้ได้สอนให้เรารู้ว่า : กับเรื่องบางเรื่องนั้น ควรรอคอยมันบ้าง คิดไตร่ตรอง

ดูสักพัก รอดูสักหน่อย เพราะมันอาจจะไม่ได้เป็นอย่ างที่เราเห็น หรืออย่างที่เรานั้นคิด

หรือที่เราเข้าใจไปเองก็ได้ ความวู่วามนั้นมันก็เหมือนกับ ปี ศ า จตัว ร้ า ย…

จงฝึกตัวเองให้ใจเย็นลงหน่อย เพราะนั่นเป็นวิธีคิดของคนที่ฉลาด

สุขใจเท่าที่มี ยินดีเท่าที่เป็น ใจเย็นเท่าที่ทำได้

โ มโ หไม่ได้ช่วยอะไร มีแต่สร้างความทุ กข์ ใจ ให้ตัวเองเพิ่มขึ้นเท่านั้น..